Blog Gezond bewegen: 'Het makkelijke deel lijkt voorbij'

Michelle Smets blogt over haar deelname aan Gezond bewegen

Michelle Smets (29) werkt als specialist Erkennen en Subsidiëren bij het agentschap Onroerend Erfgoed. 

Ze doet mee aan Gezond bewegen omdat ze graag eens de award voor ‘sportvrouw van het jaar’ zou willen winnen. Bovendien is ze vorig jaar na 15 jaar eindelijk gestopt met roken en wil ze haar lichaam een extra steuntje geven door zo gezond mogelijk te gaan leven. 

 

Donderdag 2 maart 2017

'Lichaamssamenstelling: zeer slecht'. 'Verhoogd gezondheidsrisico'. 'Vetpercentage: veel te hoog'. 'Conditie: zeer slecht'.

Ik hoef u vast niet te vertellen hoe ik me voelde toen ik mijn testresultaten van de eerste fitheidstest van het ‘Gezond bewegen’ programma in handen kreeg. Ondergetekende kreeg een flashback naar haar pubertijd, toen ze een potje moest gaan huilen op de toiletten van het troosteloze Boudewijngebouw. En toch, tegen al mijn verwachtingen in, hebben deze woorden ervoor gezorgd dat ik ondertussen al mijn zesde week flink aan het sporten ben.

Onmetelijk fier

Waanzin zegt u? Misschien wel. Mijn eerste reactie was ook om naar die chocoladereep in mijn rugzak te grijpen. Maar ik heb ervoor gekozen om dat niét te doen. Ik heb ervoor gekozen om, zoals mijn grootmoeder zo schoon kan zeggen, hen allemaal eens een poepje te laten ruiken. Uiteraard is het niet enkel de stem van mijn oma die me motiveert, maar ook de stemmen van mijn 31 medebewegers. In onze googlegroep delen we elkaars successen, maar ook elkaars frustraties. Op de workshops leren we elkaar beter kennen, maar leren we vooral ook veel bij over onze motivatie en onszelf. Ik kan je nu al zeggen: ook al is iedereen 20 kg bijgekomen op het einde van dit programma, dan nog ben ik op elk van ons onmetelijk fier, al is het maar voor het enthousiasme waarmee we elke nieuwe week aanvatten.

31 trouwe supporters

Na die eerste vijf weken kan ik enkel concluderen dat het makkelijke deel voorbij lijkt te zijn. Die eerste keren een nieuwe sport beoefenen, de eerste keer 5 kilometer gaan lopen, de eerste keer dat je polshorloge 'YES' toont als je het aantal punten van die week hebt behaald: het zijn allemaal hoopgevende mijlpalen in onze prille sportcarrière. Inmiddels is het nieuwe er wel af. Ik kan mijn loopparcours inmiddels geblinddoekt voltooien en het is nu dat het spreekwoord ‘de aanhouder wint’ steeds luider en luider tegen me geschreeuwd moet worden. Maar ik ben ervan overtuigd dat het gaat lukken. Ik heb immers 31 trouwe supporters die me elke keer als ik mijn hartslagmeter en polshorloge omdoe, luidkeels toejuichen. Met deze blogpost wil ik hen dan ook vooral bedanken en een hart onder de riem steken. YES we can! 

Michelle

 

Reacties

Interne of externe motivatie?

Goedele - VDAB - 14/03/2017 - 03:08

Knap geschreven Michelle! De eerste weken heb ik vooral geëxperimenteerd met verschillende bewegingsmogelijkheden. Dat ging met vallen en opstaan. En nu dus iets vinden om vol te houden... ook na onze 12 weken. En dan kom ik terug tot mezelf. Waarom doe ik dit eigenlijk? Voor 'de schoon ogen' van Radek? Om het horloge (lees: onze personal trainer Luk) tevreden te stellen? Nee... uiteraard niet. Ik denk terug aan mijn begin-motivatie... en weet dan weer wat me te doen staat... Veel succes allemaal!

Schouderklopje

Dirk Biermans - RWO - 30/03/2017 - 02:15

Proficiat Michelle, dat verdiend een schouderklopje.
Volhouden nu, het mooiste seizoen om te lopen/bewegen komt er aan!
Yes you can!

Reactie toevoegen

Uw bericht wordt door onze redactie bekeken voor het op de site wordt geplaatst

Anonieme reacties worden niet gepubliceerd. We behouden het recht om lange reacties in te korten.