Microfossiel vernoemd naar EWI-onderzoeker Geert van Grootel

Microfossiel spinachitina geerti
Microfossiel spinachitina geerti

Wat als… een diersoort je naam krijgt? Het overkwam Geert van Grootel, navorser bij het Departement Economie, Wetenschap en Innovatie. Een collega-onderzoeker vernoemde een van de microfossielen die Geert van Grootel voor zijn doctoraat onderzocht naar hem: Spinachitina geerti.

Het doctoraat van Geert verscheen in 1990, maar er wordt nog altijd verder onderzoek gedaan naar de chitinozoa waarvan de Spinachitina geerti een specifieke soort is. 'We weten bijvoorbeeld nog altijd niet welk soort organisme de chitinozoa is. Is het een voortplantingsstadium, zoals een larve of is het een autonoom levend dier?' 

Het jongste onderzoek naar de chitinozoa, flesvormige mariene microfossielen die het best vergelijkbaar zijn met zeeplankton, dateert al van 1931. Ze zijn maar 0,02 tot 2 mm groot maar zijn heel belangrijk bij het bepalen van de ouderdom van gesteenten of om de geologische geschiedenis van de continenten te reconstrueren.

In zijn doctoraat focuste Geert van Grootel zich vooral op het massief van Brabant, een rotssokkel die zich onder Vlaanderen bevindt. 'Bedoeling van de studie was onder meer het beter begrijpen van metaalafzettingen, meer specifiek goud. Maar goud hebben we helaas niet gevonden!'Geert Van Grootel

Eerbetoon

Als eerbetoon vernoemde een collega-onderzoeker het microfossiel naar Geert van Grootel. 'Een naam geven aan een diersoort is gebonden aan een duidelijk reglement. Zo kun je een dier nooit naar jezelf vernoemen, maar soms gebeurt het dat collega’s dit doen als een eerbetoon en dat is dan wel prettig', legt Geert uit.

'Het geeft ook wel voldoening te merken dat mijn doctoraat nog regelmatig geciteerd wordt. Ik beschouw die naamgeving dan ook als een erkenning voor de waarde van mijn werk.'
 

Praktische toepassingen

Er zijn heel wat praktische toepassingen van microfossielen. Ze worden bijvoorbeeld ingezet bij de aardolie-exploratie waarbij ze een hulpmiddel zijn om de vorm en geschiedenis van bekkens te helpen bepalen.

'Spinachitina geerti is een goed gidsfossiel voor het dateren van gesteente of bodemlagen omdat het maar voor een relatief korte tijd voorkwam, ergens tussen 440 en 434 miljoen jaar geleden in een periode die het Siluur genoemd wordt. Zoals je ziet is tijd een zeer relatief begrip in de geologie (lacht)!'

Reactie toevoegen

Uw bericht wordt door onze redactie bekeken voor het op de site wordt geplaatst

Anonieme reacties worden niet gepubliceerd. We behouden het recht om lange reacties in te korten.