Ziekteverzuim stijgt tot 7,54%

Dokter onderzoekt vrouw
Foto: ID Agency, Andreas Van Esbroeck

 

In 2016 ging het ziekteverzuim bij de Vlaamse overheid omhoog, van 7,04% naar 7,54%. Dat is een stijging van 7%. We blijven ook langer afwezig. Gemiddeld 12,3 dagen. In 2015 was dat nog 11,3 dagen.

Een eenduidige verklaring is er niet. Stijgend ziekteverzuim is een algemeen maatschappelijk gegeven. Ook in de privésector ligt het ziekteverzuim hoger, van 6,95% in 2015 naar 7,26%. Vroeger lag het ziekteverzuim binnen de Vlaamse overheid significant hoger dan in de private sector, maar sinds 2015 liggen de cijfers dicht bij elkaar.
 

Allerlei factoren

Naast interne factoren zoals gestegen werkdruk spelen ook externe factoren mee. Zo bepalen ook brede sociaal-economische trends mee het ziekteverzuim. Denk maar aan de snelheid van veranderingen, de toegenomen complexiteit, 24/7 online zijn, de intensivering van werk en leven, de individualisering… 

Ook leeftijd is een belangrijke factor. Vaak stijgt het afwezigheidspercentage naarmate de leeftijd stijgt.

Ook factoren als statuut en geslacht hebben een invloed op het percentage. Het ziekteafwezigheidspercentage is hoger bij statutaire personeelsleden (7,02%) dan bij contractuele personeelsleden (5,75%) en hoger bij vrouwen (8,36%) dan bij mannen (5,18%).
 

12,3 dagen

We blijven ook langer afwezig: gemiddeld 12,3 dagen. In 2015 was dat nog 11,3 dagen.De gemiddelde ziekteduur ligt in de private sector (met 16,66 kalenderdagen in 2016) hoger dan bij de Vlaamse overheid (12,3 kalenderdagen in 2016). 
 

Stress

Opnieuw is stress een van de belangrijkste ziektebeelden. Daarom blijft het Agentschap Overheidspersoneel inzetten op het actieplan werkgebonden stress en burn-out. In 2018 wordt binnen AgO een dienstencentrum Welzijn opgericht, met als bedoeling vooral de preventieve dienstverlening rond welzijn te intensifiëren en meer te stroomlijnen.

Alle cijfers vind je op de website over de werking van de Vlaamse overheid.

Tags Ziekte

Reacties

De mens als robot (versie 1.0, versie 2.0,...the sky is the limit)

Kris Van Acoleyen - Vlabel - 27/10/2017 - 02:12

In welke mate is er nog plaats voor wat een robot vooralsnog niet kan, overleg, mededogen, samenspraak, goede sfeer, collegialiteit, opleiding op mensenmaat, iemand zijn talenten honoreren en niet zijn/haar gebreken sanctioneren, ja inderdaad niet "productief perfect" zijn, enz...... Ik denk dat in zo'n omgeving de mensen zouden gedijen én ook het "werk" er wel zou bij varen.

Ziekteverzuim en burn-out

Stassijns Jo - CJSM - 27/10/2017 - 02:34

Vroeger bestond dat niet ziekteverzuim en burn-out maar nu in deze tijd is dit schering en inslag
maar op de meeste werkplekken werken ze dat ook in de hand en nu burn-out als beroepsziekte
wordt erkend, zijn er altijd mensen die daar zullen van profiteren om zogezegd een burn-out te
hebben en daar dus misbruik van maken om niet te moeten gaan werken en om zonder enige re-
den thuis te blijven en is dit ten nadele van mensen die wél werken en goed werk leveren, die ten-
slotte de pineut zijn.

Dus om misbruik van plichtsverzuim en zogezegd burn-outs te bannen, is de enige mogelijkheid om
de profiteurs er uit te halen en te bedanken voor bewezen diensten en is er dus nog véél werk aan de
(werk) winkel!

Herkennen signalen burn-out

Jessy Van Douss... - AgO - 07/11/2017 - 01:43

Dag Jo,
Het is inderdaad zo dat de werkdruk binnen de Vlaamse overheid hoog ligt en dat mensen uitvallen, wat de werkdruk bij de andere collega's nog eens verhoogt. De uiterlijke ziektesymptomen van personeelsleden die uitvallen door burn-out zijn minder zichtbaar dan bijvoorbeeld bij iemand met een gebroken been, maar ze zijn daarom niet minder erg. Integendeel. Personeelsleden met burn-out zijn helemaal uitgeput, zowel fysisch als mentaal en wie die door deze hel is gegaan, wenst het zelfs zijn ergste vijand niet toe. Daarom hebben we binnen AgO een actieplan gelanceerd om de signalen die tot burn-out leiden te leren erkennen, als collega en als leidinggevende en om erover te praten met elkaar. Voor meer informatie zie: https://overheid.vlaanderen.be/van-stress-naar-burn-out. Gisteren pleitten de 3 Vlaamse regeringspartijen ook voor de invoering van een EHBO-cursus voor psychische problemen om dit meer bespreekbaar te maken. Er is inderdaad nog veel werk aan de winkel om een werkcontext te creëren waar burn-out minder kans maakt. Daar zetten we binnen AgO elke dag onze schouders onder en delen onze kennis en ervaringen met de HR-partners, leidinggevenden en medewerkers in de Vlaamse overheid.

Ploegt de boer nog voort?

Tim De Winter - Agentschap Zorg en Gezondheid - 30/10/2017 - 08:01

Moest het zo cynisch niet zijn, het was om mee te lachen: op 6 oktober verschijnt een droog bericht op deze muurkrant dat er 1474 collega's minder zijn dan in 2014, en dat er nóg eens 1950 mensen minder MOETEN zijn tegen eind 2019.
En nu blijkt dat het ziekteverzuim bij de ambtenaren gestegen is. No shit Sherlock.

Fantastisch dus, dat er ook een actieplan bestaat tegen stress en burn-out, en dat dit o.a. vermeldt dat er ‘wordt geïnvesteerd in duurzaam en sociaal werkgeverschap’. En dat er ook nog geïnvesteerd wordt in een welzijnsbeleid waarbij de medewerker en zijn welzijn centraal staan, vanuit een positief mensbeeld in lijn met de waarden van de organisatie’. Fancy. Als er nu eens geïnvesteerd wordt in mensen, zou dat ook niet een beetje helpen?...

Blijkbaar is de realiteit bij beleidsmakers nog steeds niet doorgedrongen. De boer ploegt niet meer zomaar voort. Want die boer moet plots twee, drie percelen van zijn wegbezuinigde collega’s erbij nemen. De ploeg is ondertussen aangepast zodat er twee rijen tegelijkertijd kunnen geploegd worden – efficiëntie ten top! – maar is ook dubbel zo zwaar geworden. En het paard dat dat ding moet trekken, kan dat niet trekken. Want dat was niet ingecalculeerd.

En behalve het ploegen, wordt er ook nog gevraagd aan diezélfde boer om in te zaaien. En te wieden. En als het even kan, om ook de afsluiting rondom de percelen te onderhouden.
Het maaien hoeft die niet te doen: dat wordt uitbesteed aan een dure externe landbouwer, die uiteraard een royaal deel van de oogst krijgt. Het opruimen van de restjes die overblijven op het land, dààr mag de boer zich nog mee bezig houden.

Dus laten we nog maar wat voortdoen, vloekend en knarsetandend. Voortploegend op ons erfdeel. Tot er nog een collega uitvalt, of tot we nog een stuk land krijgen om bij te bewerken. Als we er maar voor zorgen dat we een goede opbrengst hebben voor de hereboeren.

Reactie toevoegen

Uw bericht wordt door onze redactie bekeken voor het op de site wordt geplaatst

Anonieme reacties worden niet gepubliceerd. We behouden het recht om lange reacties in te korten.