Column: Van koffie naar … koffie

Christophe Ramont
Christophe Ramont

Christophe Ramont maakte zes maanden geleden de overstap van een beleidsfunctie bij de Vlaamse overheid naar een accountfunctie bij een communicatiebureau. Hij schrijft over de verschillen tussen beide.

Iedereen blijft ervan overtuigd: in de privé lopen ze zich de voeten van onder het lijf en bij de overheid is het van sit back and relax
- Christophe Ramont

Van job veranderen is altijd een beetje spannend. Ik deed het zes maanden geleden: ik koos voor een nieuwe uitdaging en nieuwe collega’s. Best spannend, inderdaad. Maar die spanning verviel meteen bij de aankondiging van waar ik ging werken. De Vlaamse overheid verlaten om aan de slag te gaan in ‘de privé’? De gelukwensen werden spontaan vervangen door angstkreten en verbaasde vragen.

Derde koffie

Mijn ouders en familie reageerden geschokt: “Werken bij de overheid, daar droomt iedereen toch van? Je wordt er goed betaald, je moet daar niet te hard werken, en je kunt er ook nog vastbenoemd geraken!” Waarom zou je die veilige haven verlaten en de woeste oceaan opvaren als dat niet moet? Zo zeker als ik was van een job bij de overheid, zo onzeker was mijn toekomst nu.

Zelfs neutrale argumenten redden het niet. Dat mijn loopbaan bij de overheid grotendeels gevuld was met contracten van bepaalde duur zonder garantie op verlenging. En dat ik bij het communicatiebureau meteen een contract van onbepaalde duur had gekregen. Allemaal van geen tel, "want bij de overheid krijg je nooit een ontslag en in de privé vlieg je al als je een derde koffie durft te nemen". Zes maanden later heb ik in mijn nieuwe job al veel te veel koffie gedronken. Zonder kwalijke gevolgen, behalve voor mijn gezondheid misschien.

Horror

Vrienden, kennissen en leeftijdsgenoten reageerden minder angstig. "Je moet vooral doen waar je zin in hebt. Die werkzekerheid is van ondergeschikt belang. Wij zijn millennials en er is meer in het leven dan werken alleen.” Tot er ook bedenkingen kwamen: “want het leven ís meer dan werken alleen. Waarom ga je dan van een rustig leven als ambtenaar naar de doorgedreven business? De horror van weekendwerk, overuren en iedere minuut van de dag keihard werken!” Gedaan met het schoon leven en de loopbaan vanaf nu centraal, zo klonk de algemene conclusie.

Dat er bij overheidsadministraties nochtans ook hard gewerkt wordt, wierp ik nog tegen. Maar daarmee kreeg ik alleen hoongelach. Intussen heb ik inderdaad al weekend- en avondwerk achter de kiezen, maar dat had ik ook bij de overheid. En toch blijft iedereen ervan overtuigd: in de privé lopen ze zich de voeten van onder het lijf en bij de overheid is het van sit back and relax.

Ik heb intussen de twee gezien. Of je hard werkt of niet, hangt vooral af van je persoonlijkheid, niet van wie je werkgever is. En als je dan toch naar de werkgever kijkt: ook bij de overheid heb ik altijd leidinggevenden gehad die mijn werk wisten op te volgen en werd ik omringd door gedreven collega’s. Dan ga je zelf ook niet lanterfanten. Koffie drinken daarentegen, dat mocht ik altijd, overal.

Taart

De grote verschillen? Die zie ik dus niet. Ik heb gekozen voor een andere inhoud, dat wel. Ik heb het inhoudelijke werk rond lokale besturen ingeruild voor communicatiewerk rond infrastructuur- en mobiliteitsprojecten. Dat verschil merk ik wel. Maar het grote verschil tussen publiek en privé heb ik niet gevonden.

Mijn conclusie? Dat overheid en privé elkaar te weinig kennen, en dat dat vooral in de perceptie drastisch lijkt te zijn. Tijd voor een koffiebreak! In de privé nemen we daar onze tijd voor. Op donderdag zelfs met een stuk taart erbij.

Reacties

Werken in de overheid of de privé

Anne Himpens - WSE - 21/03/2016 - 09:46

Heel blij een artikel te lezen met dit onderwerp. Zelf heb ik 19 jaar privé en 19 jaar overheid achter de kiezen. Ik ga akkoord dat overheid en privé mekaar te weinig kennen en dat het, langs beide kanten bol staat van de vooroordelen. Het "leren van mekaar" zou nochtans een superorganisatie opleveren!
Ik ervaar het zich (al dan niet) identificeren met de missie van de organisatie als een belangrijk verschil tussen privé en overheid. In de privé sta je, als medewerker, dichter bij je product/klant; dit maakt het makkelijker om je te identificeren met het bedrijf; het creëert ook makkelijker een "samenhorigheidsgevoel tussen collega's" en dit over de afdelingen heen. De overheid levert diensten af en wordt er onrechtstreeks voor betaald. Dat medewerkers zich identificeren met de (kern-)maatschappelijke missie wordt daardoor bemoeilijkt. Gelukkig is er koffie (overal)!

Reactie toevoegen

Uw bericht wordt door onze redactie bekeken voor het op de site wordt geplaatst

Anonieme reacties worden niet gepubliceerd. We behouden het recht om lange reacties in te korten.