Een goede kennis

Auto in struiken
Foto ID/Jonas Lampens

Peter Jan BogaertPeter Jan Bogaert is woordvoerder van het agentschap Jongerenwelzijn en werkt zes maanden voor de Vlaamse overheid. Hij schrijft over zijn eerste indrukken.

Zou jij een tweedehandswagen durven kopen van je collega of van je leidinggevende? Ik wel. Ik vertrouw er blindelings op dat ik niet bedot word. Toegegeven, ik zou misschien iets te veel betalen voor die auto. Na wat zoeken zou ik wellicht een betere deal kunnen sluiten. Daar staat tegenover dat ik me nu geen zorgen hoef te maken over de kwaliteit en de dienst na verkoop.

Expertise in huis met hopen. Betrouwbaar en degelijk. Dat is hoe ik de Vlaamse overheid zie na mijn eerste half jaar als woordvoerder bij het agentschap Jongerenwelzijn. Daarvoor had ik een gemengde loopbaan: lange tijd privé, even overheid en dan een vzw gefinancierd met publieke middelen. En tussendoor was ik ook een kleine zelfstandige met grote dromen.

Nu ben ik niet meteen op zoek naar een nieuwe wagen. Ik pendel. Ik spoor. Ik fiets naar het station en tweet op het perron. Wat was dat toch een goed idee van de Vlaamse overheid om zijn grote kantoorgebouwen dicht bij publiek transport neer te poten.

Doe gewoon

Diezelfde duurzaamheid zit hem hier ook in processen, relaties en persoonlijke kansen om te groeien. Iets wat ik wel had verwacht, maar ik sta nu toch te kijken hoe alles klopt. Nergens ben ik een organisatie tegengekomen waarbij de met grote letters uitgeschreven waarden zo sporen met de realiteit.

‘Doe gewoon’, is een van die waarden. Stel je niet boven of onder, maar leef en werk samen met anderen. Spreek de taal van je klant. Leg je eigen waarden en normen niet op. Ga in verbinding.

Of ik nu op een directieraad in Brussel ben of op een buitendienst waar kwetsbare jongeren worden opgevangen: iedereen doet gewoon. En dat is zo opvallend dat ik er soms ontroerd door word. Geen tafelspringers, wel geëngageerde krachten die in gelijk welke positie het beste van zichzelf geven. Voor die andere.

Maatpakken en tattoos

Ik heb nog nooit zo’n diverse ploeg meegemaakt: jong, oud, dik, dun, migratieachtergrond, hetero, holebi, personen met een handicap of een obscure muzieksmaak. Van carnavalisten tot groentetelers. Van mannen in maatpak tot vrouwen met fascinerende tattoos.

Natuurlijk, kan u nu opwerpen: als woordvoerder is het mijn taak om pr-gewijs positief te zijn. Dat klopt! Maar ik durf hier evengoed minpunten op te sommen. Het is bijvoorbeeld heel jammer dat er zo weinig vrouwen in mijn directieraad zetelen. Ja, we hebben wel wat vrouwelijke directeurs in de buitendiensten, maar dat maakt niet alles goed.

Het is soms ook wennen aan lijnen, afdelingen en verhoudingen. Ik vergeet wel eens iemand in cc te zetten. En nooit is een dossier simpel te overleggen met één collega of dienst.

Niet dat er geen creativiteit of ondernemerschap in de organisatie zit, maar het wordt nog te weinig gestimuleerd. Net omdat de structuren en de werking heel veel veiligheid bieden. Als je het spel volgens de regels speelt, ben je altijd ingedekt.

Kafka?

En nu moet ik terug naar de positieve punten. Want Kafka ben ik nog niet tegengekomen. En ik ben blij dat we Plaats- en Tijdsonafhankelijk kunnen werken, zonder na de uren en in de weekends overspoeld te worden met mails of vragen. Ik merk dat ik daar meer dan vroeger nood aan heb.

Een goede kennis, zo zou ik de Vlaamse overheid als werkgever nog het best kunnen omschrijven. Ik wil er wel eens een avond mee op café. Samen op reis, dat doen we beiden liever niet. Het moet niet intiemer, wel mag het wat voor mij nog wat persoonlijker. Zoals deze column.

Peterjan.bogaert@jongerenwelzijn.be Twitter: @PJBogaert

 

 

“Nergens ben ik een organisatie tegengekomen waarbij de met grote letters uitgeschreven waarden zo sporen met de realiteit”
- Peter Jan Bogaert, woordvoerder Jongerenwelzijn

Reactie toevoegen

Uw bericht wordt door onze redactie bekeken voor het op de site wordt geplaatst

Anonieme reacties worden niet gepubliceerd. We behouden het recht om lange reacties in te korten.